Radosław Keid

Skąd to wszystko

Zacząłem fotografować portrety w 2011 roku z jedną lampą błyskową i białą ścianą. Przez kilka lat robiłem to, co robi większość - próbowałem kopiować zdjęcia z tutoriali, nie rozumiejąc, dlaczego moje wyglądają inaczej. Odpowiedź była zawsze ta sama: oświetlenie. Nie sprzęt, nie obiektyw, nie postprodukcja - ustawienie źródła światła.

Zrozumienie tego zajęło mi zbyt długo, bo nikt nie tłumaczył podstaw w sposób, który miałby sens dla kogoś pracującego samodzielnie w małym studiu. Większość materiałów zakładała albo budżet na pięć lamp, albo asystenta, albo jedno i drugie. Keid Quantyhos powstało w 2023 roku właśnie jako odpowiedź na ten brak.

Jak traktuję temat oświetlenia

Oświetlenie studyjne ma reputację trudnego tematu, co jest częściowo zasłużone - ale trudność polega na liczbie zmiennych, nie na samej zasadzie działania. Gdy już rozumiesz, jak odległość lampy wpływa na kontrast, jak kąt padania zmienia rzeźbę twarzy, a moc modyfikatora decyduje o przejściach tonalnych - reszta staje się przewidywalna. I o to właśnie chodzi.

Na tym blogu nie piszę o "magii światła". Piszę o tym, że softbox 60×60 cm ustawiony 1,2 metra od twarzy daje zupełnie inne cienie niż ten sam softbox z odległości 2,5 metra - i dlaczego to ma znaczenie dla konkretnego rodzaju portretu.

Jak wygląda moja praca na blogu

Każdy tekst na Taqikey zaczyna się od konkretnego problemu, który napotkałem albo który pojawia się regularnie w pytaniach czytelników. Nie piszę o trendach w fotografii portretowej - piszę o tym, dlaczego schemat Rembrandt nie działa tak samo przy płaskiej twarzy i przy twarzy z wyrazistymi kośćmi policzkowymi.